DUMAN EFSANESİ – Sonja Keppler'in duman heykelleri

Eski Doğu'da tütsünün yararlı ve koruyucu etkileri biliniyordu. Burada tütsü ve diğer güzel kokuların ticareti canlı bir şekilde gelişti ve Orta Çağ'da Orta Avrupa'da da tanındı.

İnsanlığın en eski metinlerinden biri olan Gılgamış Destanı'nda, kaplarında günlük, mür, sedir ağacı ve şeker kamışı yakılan tütsülüklerden söz edilir. Kahinin önemli rol oynadığı Antik Mısır ve Yunan'da özel psikoaktif maddeler kullanılıyordu. Bu tütsü karışımlarının üretimi tapınaklardaki rahip ve rahibelere mahsustu.

Romalılar ve Keltler'in mezar armağanı olarak kokulu ağaç ve reçine içeren küçük tütsülükler kullandıkları söylenir.

Rauhnächte ile ilgili geleneklerin de muhtemelen tütsüleme ritüeline dayandığı düşünülüyor. Noel ile 6 Ocak Epifani arasında, çoğunluğu Katolik olan bölgelerde rahipler evlere ve ahırlara tütsü tüttürürlerdi. Bu gelenek, özellikle Alp bölgesinde günümüze kadar devam etmiştir.

1988 yılında Pforzheim'da doğan sanatçı Sonja Keppler, eserlerinde duman miti ve heykel estetiğini ele alıyor. Maddi olmayan ve maddi olanın sürekli değişen etkileşimi, onun görünüşte arkaik duman heykellerinin hepsinin temelinde yatar.

Sanatçı, form ve malzeme (bronz ve seramik) seçiminde geleneksel tütsülüklerden ilham alıyor. Aynı zamanda tüm sınırları ve tanınabilir referansları ortadan kaldırarak yeni, şaşırtıcı, amorf-duyusal formlar icat ediyor.