MIT DYMU – Rzeźby dymne autorstwa Sonji Keppler

Już w starożytności Orientu doceniano dobroczynne i ochronne działanie kadzidła. Rozwinął się tam ożywiony handel kadzidłem i innymi zapachami, które w średniowieczu stały się znane także w Europie Środkowej.

Jeden z najstarszych tekstów ludzkości, Epos o Gilgameszu, opowiada o kadzielnicach, w których misach palono kadzidło, mirrę, drewno cedrowe i słodką trzcinę. W starożytnym Egipcie i Grecji, gdzie wyrocznia odgrywała ważną rolę, stosowano specjalne substancje psychoaktywne. Produkcja mieszanek kadzidłowych była zarezerwowana dla kapłanów i kapłanek w świątyniach.

Mówi się, że Rzymianie i Celtowie używali jako darów grobowych małych kadzielnic, w których palono pachnące drewno i żywice.

Zwyczaje związane z Rauhnächte prawdopodobnie również sięgają rytuału palenia. Między Bożym Narodzeniem a 6 stycznia, świętem Trzech Króli, księża w rejonach, w których przeważa katolicyzm, palili kadzidło w domach i stajniach. Tradycja ta kultywowana jest do dziś, zwłaszcza w regionie alpejskim.

Artystka Sonja Keppler, urodzona w 1988 roku w Pforzheim, w swojej twórczości podejmuje tematykę mitu dymu i estetyki rzeźby. Ciągła zmiana współgrania tego, co niematerialne i tego, co materialne, leży u podstaw wszystkich jej pozornie archaicznych rzeźb dymnych.

Przy wyborze formy i materiału – brązu i ceramiki – artysta inspirował się tradycyjnymi kadzielnicami. Jednocześnie zaciera wszelkie granice i rozpoznawalne odniesienia, aby wymyślać nowe, zaskakujące, amorficzno-zmysłowe formy.