Das kalte Herz

In “Das Kouden Hert” maakt de dichter Wilhelm Hauff onderscheid tussen de delen van het noordelijke Zwarte Woud in Baden en Württemberg. Terwijl men in Baden vooral bezig was met de productie van glas en klokken, leefde men in Württemberg vooral van de vlotvaart. Het sprookje vertelt het lot van een houtskoolbrander genaamd Peter Munk.

Peter Munk is niet tevreden met zijn leven als houtskoolbrander. De welvaart van anderen herinnert hem op pijnlijke wijze aan zijn eigen ellendige bestaan. In deze situatie herinnert hij zich de verhalen van het kleine glazen mannetje en de Nederlander Michel, die al meerdere anderen hebben geholpen aanzienlijke roem en fortuin te verwerven. Als hij zich het complete vers over het schathuis in het dennenbos kon herinneren, dan zou het kleine glazen mannetje hem rijkdom brengen.

Op een dag vertrekt hij naar het donkere Tannenbühl, waar men vermoedt dat het kleine glazen mannetje woont. Maar omdat hij niet de juiste woorden kan vinden, vindt de verschijning niet plaats. In plaats daarvan worden de zaken echt griezelig en Peter zoekt zijn toevlucht in een afgelegen hut van een vlotter. Daar vertelt de grootvader van de familie hem de legende over de Nederlander Michel, een capabele en ambitieuze reus die het vlothout helemaal naar Holland had gebracht en dankzij de extra winst veel geld had verdiend. Maar met het geld kwamen ook scheldwoorden, drankgebruik, gokken en andere slechte gewoontes naar het Zwarte Woud. Sindsdien waart Michel rond in het bos, vertelt de oude man aan Peter Munk. in de hut.

Toevallig hoort Peter Munk de volgende ochtend van voorbijgangers de complete versie van het Schatzhauser-lied. Hij rent onmiddellijk terug het dichte bos in om het kleine glazen mannetje te vinden – en onderweg komt hij de angstaanjagende figuur van Dutch Michel tegen, die hem lokt met rijkdommen. Maar Peter ontsnapt en vraagt ​​de glasman om drie wensen te vervullen. Allereerst wil Peter beter kunnen dansen dan de beste dansers ter wereld. Ten tweede vraagt ​​hij om het mooiste en meest kostbare glaswerk voor zijn bezit. De glasman is verdrietig over Peters keuze en weigert daarom in eerste instantie zijn derde wens in vervulling te laten gaan.

Peter Munk geniet volop van zijn nieuwe leven. Maar de glasfabriek verwaarloosde de kroegactiviteiten en ging op een dag failliet. Hij overlaadt het glazen mannetje daarom met beschuldigingen en neemt zijn verhaal op bij de Nederlander Michel. Hij belooft hem uit de benarde situatie te helpen. Deze hulp heeft echter een hoge prijs: Peters menselijkheid. De Nederlander Michel krijgt als voorwaarde dat Peter Munk hem zijn hart afstaat. In ruil daarvoor krijgt hij een hart van steen, dat hem immuun maakt voor menselijk mededogen.

Peter maakt opnieuw optimaal gebruik van zijn rijkdom en maatschappelijke status. Maar zijn hart blijft koud en emotieloos. Peter Munk is misschien wel rijk, maar hij heeft een hart van steen. Langzaam maar zeker ervaart hij de negatieve gevolgen van zijn onmenselijke en zinloze bestaan. Op het hoogtepunt van zijn crisis vermoordt hij in een vlaag van woede zijn eigen vrouw Lisbeth, alleen maar omdat zij een oude bedelaar heeft geholpen met aalmoezen. In Petrus' borst klopt nog steeds een restje menselijke emotie. Hij is wanhopig en besluit het glazen mannetje nogmaals in vertrouwen te nemen. Hij heeft immers nog één wens. In plaats van Peter Munks derde wens in vervulling te laten gaan, vertelt het kleine glazen mannetje hem hoe hij met een truc zijn verloren mensenhart terug kan krijgen van de Nederlander Michel. De list werkt en uiteindelijk belandt Peter Munk weer helemaal opnieuw: als houtskoolbrander diep in het bos. Wanneer zijn geliefde Lisbeth weer tot leven komt, is hij gelukkig en leeft hij tevreden tot het einde.